Thursday, June 21, 2018

Monthly Moments | June

"Градот убав пак ќе никне" беа дел од зборовите кои ми го означија детството. Ја имав таа среќа да пораснам во "старото Скопје", во време кое сега се чини толку далечно и непознато. Прошетките низ Центар претставуваа ретко задоволство, јас фатена под раче со мајка ми, спремна да го истражам ГТЦ кој тогаш беше преголем спореден со мојата минијатурна висина. Рутата беше секогаш иста: комплетно шетање на сите три спрата на ГТЦ, едно кругче на плоштад и како награда за крај - сладолед од чоколадо во Малага. Ми фали едноставноста на тоа време.
Сега, ГТЦ постои како потсетник на едно дамнешно време, место кое поради некоја причина секогаш е "уз пат". Затоа, кога прочитав за прекрасниот проект наречен "Градот убав" и идејата за користење на слободниот простор кој го нудат бетонските ѕидови на ГТЦ бев пресреќна што ова не-толку-мало местенце од моето детство ќе добие нов, уметнички дух.
20-те мурали и графити не разочараа, во секој од нив можеше да се забележи духот на Скопје, нешто што долго време фалеше во нашиот град.
Носам: Bardot Neck Bodysuit 
Фотографии: Ангела Петровска

I grew up listening to a song that started with "The beautiful city will rise again" (a personal free translation) and it stuck with me my whole life. I had the chance to grow up in "the old Skopje", a time that now seems so distant and unknown. The Sunday night walks I had with my family when I was little were always the same: the starting point was GTC, with me holding my mother's hand and gazing up at the giant, white concrete walls that made this place recognizable from a distance, and that seemed so big from my point of view. After thoroughly seeing everything GTC had to offer, we would take a short walk through the City Square and, as a reward, would end our night with a big scoop of chocolate ice cream from Malaga. If I said I didn't miss the simplicity of those times, I would be lying. 
Today, GTC stands as a reminder of a faraway time, a place that somehow always manages to be "on the way". That's why I was ecstatic when I heard about the new project called "Gradot Ubav" where those giant, white concrete walls I mentioned earlier were going to be turned into canvases for gorgeous, new murals and graffiti art. Finally, our city can look the way its inhabitants feel, and oh does it look magical!


No comments:

Post a Comment